"Toevallig heb ik het zelf meegemaakt in een talksessie en een andere vrouw ook. Dan kun je wel zeggen `je zit achter je computer', maar ... Toen het me overkwam, had ik echt het gevoel: gadverdamme, de computer uit, weg. Je komt in een situatie waarin je denkt: hé, het wordt steeds vreemder. Niet dat ik naïef ben -- maar ik loop niet dagelijks door de stad met het idee: nu kan me iets gebeuren. Iedere keer opnieuw ben je geschokt -- en dat was toen ook. Op een bepaald moment realiseer je je: o, maar dìt is er aan de hand. Ik voel me dan precies hetzelfde als wanneer ik in de tram zit en een man zit me zo aan te staren en is ondertussen zijn gulp aan het openmaken. Ik weet niet wat de beste oplossing is, daarover zou je met vrouwen moeten praten. Is het verstandiger om de systeembeheerder erop te wijzen? Maar wat doe je als de systeembeheerder het zelf doet? Het is prettig om daar met anderen over te praten."